Ze staart naar zijn kano in het schuurtje. De peddel ligt ernaast. Een schuurtje, groter zal het niet zijn waar hij nu is. Kale muren.
Ze voelt aan haar buik, daar is het allemaal begonnen. Heeft ze een monster gebaard?
De zomervakantie begint eerdaags. Zij, hij en haar man. Zuid-Frankrijk, hij zal het zich altijd herinneren. Net zoals wat hij nu heeft gedaan; voor altijd, ondanks welke straf hij krijgt.
Wat hebben ze fout gedaan? Waar is het fout gegaan, wat heeft zij fout gedaan?
Gewoon, normaal. Dat is wat ze waren. Het wordt nooit meer normaal.
Wat moet ze doen, wat moet ze zeggen tegen de ouders van dat meisje? Hij heeft het zo niet bedoeld?
Ze heeft levenslang.


<3 Een tragedie. Mooi verwoord.
@Nele. Helaas actueel. Dank je.
Han: klemvast zo klinkt het. Je hebt dat akelig goed geschreven.
Vraag: herinnert hij of zij zich Zuid Frankrijk? Perspectief blijft toch vanuit deze moeder?
@Berdien. Dank je. Nee, zijn moeder weet dat HIJ zich het altijd zal herinneren; net zoals wat hij heeft gedaan.
Han: zo kan het ook. Leek minder consequent dan ik van je gewend ben.
@Berdien. Het is toch duidelijk? De moeder realiseert zich dat haar zoon nooit kan vergeten wat hij heeft gedaan. Dat is de kern.
Han: dat begreep ik wel. Ligt vast aan mij en het uur van de dag.
@Berdien. Welterusten!
Han: dat de sterren je mooie nachtverhalen mogen vertellen.
Berdien. Insgelijks!
Heel actueel; heel aangrijpend.
Han; TOP! <3