Schrijf mee!
« »

Mensen

Leven en dood

6 juni 2017 | 120w | Levja | 12 |

Dood hoort bij het leven en toch schopt de dood het leven behoorlijk in de war.
Ik meende me nogal liefst een ervaringsdeskundige te mogen noemen na het verscheiden van diverse dierbaren. Bij de laatste doodstijding voelde ik me volledig losgeslagen. Mijn laatste houvast liet mij zonder te waarschuwen los. Daar dobberde ik dan. Ik zag niets, ik hoorde niets. Het was of de wereld stilstond. Nee, eerder alsof ik alleen op de wereld was.
Ik sliep met schimmen uit het verleden; was mij niet bewust van het nu, laat staan van de toekomst.
Verblind door tranen zag ik niet de peddel die mij werd aangereikt, ik zocht naar de riem die me vast zou houden. Weer werd het licht.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

20 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »