Ik weet het nog goed, de eerste lentedag dit jaar. Ik liep met een brede glimlach over straat. Mijn huid genoot van de zonnestralen. En toen gebeurde het. Iemand tikte op mijn schouder, en in een reflex keek ik om.
“Pas op, je veter is los.”
Voor me stond een ontzettend aantrekkelijke man. Ik knipperde met mijn ogen.
“Eh, dankje.”
Zenuwachtig knielde ik neer en moffelde slordig mijn veters in mijn schoenen. Het echte strikken kwam later wel. Wat genant, dit. Vlug stond ik op.
Maar op dat moment voelde ik weer een hand.
Toen ik me omdraaide, zat de man voor me op zijn hurken.
“Dat kan beter.”
Hij strikte mijn veters, we glimlachten.
En vervolgden beiden onze weg.
« Groeten uit Londen
Geen grap »
« Groeten uit Londen Geen grap »
Communicatie, Fictie
Lente
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Groeten uit Londen Geen grap »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Gustav, wat mooi gezegd dat je huid genoot van de zonnestralen. Ik beleef je verhaal met gemak mee.
Genieten vind ik dit.
Zo kan het dus ook ?. Leuke variant/vervolg op jouw eerdere lenteverhaal.
Mooie conversatie, laag bij de grond. Hier word ik nu vrolijk van. Zou een mooie openingsscène zijn voor een zoveelste Hollywoodproductie. Bollywood mag ook.
Aan de andere kant ben ik ook heel nieuwgierig wat Jim Jarmush hiervan zou maken.
Graag gelezen.