Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie

Lente

29 maart 2017 | 120w | Gustav | 5 |

Ik weet het nog goed, de eerste lentedag dit jaar. Ik liep met een brede glimlach over straat. Mijn huid genoot van de zonnestralen. En toen gebeurde het. Iemand tikte op mijn schouder, en in een reflex keek ik om.
“Pas op, je veter is los.”
Voor me stond een ontzettend aantrekkelijke man. Ik knipperde met mijn ogen.
“Eh, dankje.”
Zenuwachtig knielde ik neer en moffelde slordig mijn veters in mijn schoenen. Het echte strikken kwam later wel. Wat genant, dit. Vlug stond ik op.
Maar op dat moment voelde ik weer een hand.
Toen ik me omdraaide, zat de man voor me op zijn hurken.
“Dat kan beter.”
Hij strikte mijn veters, we glimlachten.
En vervolgden beiden onze weg.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Gustav of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »