Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij

Geen grap

29 maart 2017 | 120w | Hadeke | 3 |

De kist is open en ik kan mijn lachen nauwelijks onderdrukken.
Tot mijn verbazing had ik een overlijdensbericht ontvangen. Hier sta ik nu. Nog geen halve meter van die klootzak, die mijn studententijd vergalde. Hij en die klojo’s, die met betraande ogen naast me staan. Die hufters die ik ieder jaar een ansichtkaart stuur uit een stad in een ver land, als bewijs van mijn luxe leven.
Nuquam Superare, nooit te overwinnen. De lijfspreuk van deze bende, waar ik me ooit bij aangesloten heb.
Ik staar naar zijn schoen.
‘Je veter zit los,’ fluister ik net hoorbaar.
Plots slaat hij zijn ogen op en zit recht overeind.
‘Eén april!’ galmt het achter me, terwijl ik me uit de voeten maak.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »