De kist is open en ik kan mijn lachen nauwelijks onderdrukken.
Tot mijn verbazing had ik een overlijdensbericht ontvangen. Hier sta ik nu. Nog geen halve meter van die klootzak, die mijn studententijd vergalde. Hij en die klojo’s, die met betraande ogen naast me staan. Die hufters die ik ieder jaar een ansichtkaart stuur uit een stad in een ver land, als bewijs van mijn luxe leven.
Nuquam Superare, nooit te overwinnen. De lijfspreuk van deze bende, waar ik me ooit bij aangesloten heb.
Ik staar naar zijn schoen.
‘Je veter zit los,’ fluister ik net hoorbaar.
Plots slaat hij zijn ogen op en zit recht overeind.
‘Eén april!’ galmt het achter me, terwijl ik me uit de voeten maak.
« Lente
Kortebroekjesdag »
« Lente Kortebroekjesdag »
Fictie, Maatschappij
Geen grap
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Lente Kortebroekjesdag »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Hadeke, wat nou, gaan die klojo’s ook niet eens netjes dood:-)?
Gelukkig heb ik zaterdag geen begrafenis.
Wat een misselijke grap! En een sterke 120w. De klojo’s zijn nog in hun oude doen.