Toen mijn moeder mij ingebakerd afleverde bij de kazerne, droeg ze heel uitdagend haar werkkleding.
Surabaya, Nederlands-Indië, 1946. Britse troepen beschermden de Nederlanders en Indische Nederlanders tegen de bersiap, de blinde volkswoede van nationalistische Indonesiërs. Mijn moeder, een bloedmooie Indo van twintig, was door haar familie op straat gezet omdat zij troostmeisje zou zijn geweest in het Jappenkamp ‘Het Witte Dorp’. Ze kon maar op één manier overleven en raakte zwanger van een Australische officier.
Uiteindelijk werd ik naar Nederland verscheept en daar toegewezen aan een liefhebbend pleeggezin. Op de foto die ik nog van mijn moeder heb, is zij een vreemde voor me, in een sarong met hoge split, borsten strak omspannen door een bandeau, haar buik verleidelijk glanzend.
« Een teken van liefde
Bandeau Spallet »
« Een teken van liefde Bandeau Spallet »
Fictie
Keurslijf
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Irma van den Does of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
12 reacties
Reageren
« Een teken van liefde Bandeau Spallet »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Heel levensecht beschreven.
Prachtig geschreven. Ik zie het voor me. â¤ï¸
Hoi Irma, prachtig verhaal, heel realistisch geschreven. Gelukkig staat er ‘fictie’ boven. <3
Dag Irma, dit is een mooi verhaal, dat direct binnen komt en blijft.
Dank jullie, allemaal.
aangrijpend. een pijnlijk verhaal heel mooi en beeldend geschreven. Ik zie het voor mij.
Irma. dit verhaal raakt me. In kort bestek open je een wereld.
Ontroerend hoe je de foto van de moeder beschrijft .
(Toevallig ben ik net bezig met het lezen van De tolk van Java)
Mooi geschreven, Irma. Veel adoptiekinderen gaan aan de hand van een foto op zoek naar hun wortels en de werkelijkheid is meestal anders dan ze zich hadden voorgesteld.
@Irma. Mooi, ik voel de tropen, maar ook ellende.
<3
Mooi, met gelukkig een goede afloop.
komt heel authentiek over. Dus goed geschreven