Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Maatschappij, Mensen

Invloed

17 maart 2017 | 120w | Han Maas | 3 |

Wat een prachtige dag. Ik besluit eerst te gaan hardlopen en daarna te stemmen.
Het batterijtje van mijn hardloophorloge is leeg. In het zonnetje loop ik naar de juwelier waar ik altijd kom voor een batterijtje of een horlogebandje; een grote klant ben ik niet.

‘Heeft u een uurtje de tijd? Moet u soms nog boodschappen doen? Het is een heel gepriegel, een batterijtje vervangen.’
‘Nou nee,’ zeg ik. ‘Ik heb nogal haast.’
Binnen vijf minuten zit het batterijtje erin.
‘Volgende keer doe ik dit niet meer meteen, hoor,’ bitst de verkoopster.
Volgende keer? Je bent een klant kwijt. Je zult het wel merken, denk ik naïef.

Ik ga stemmen.
’s Avonds de verkiezingsuitslagen; ik denk even aan de juwelier…

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »