Uit mijn transistorradio galmt ‘Ziggy Stardust’als de mechanische arm van de tripod zich dwars door het raam naar binnen boort. Ik bekijk het tafereel kalm en zing heel zachtjes mee ‘so where were the spiders’. De sonde boort zich door het hoofd van de verpleegster en zuigt haar hersens op. ‘Je geloofde me niet hè?’ zeg ik tegen haar omhulsel.
Het ding scant eerst mijn kamer, alvorens het zich voor mijn neus ontvouwt tot een enorme hand. Ik weet dat ik mee moet. ‘Mag ik mijn radio meenemen?’ vraag ik. Het knikt en zo zweef ik met ‘Ziggy in mijn hand’ naar de sterren. De bloedrode aarde lijkt naarmate ik stijg niet meer dan een kleine bloeddruppel in de ruimte.
@Nancy B. Ik houd absoluut niet van SF of horror. Sorry. Ziggy zegt me des te meer.
De komma voor als hoort daar niet. ‘So where… begint met een hoofdletter; het is een titel, neem ik aan.
De komma’s in de laatste zin zou je ook weg kunnen laten.
Heerlijk!
Hallo Han, nee het is geen titel. ‘Ik’ val midden in het nummer in met zingen. Vandaar kleine letter. Dank weer voor je waardevolle tips?
Berdien, dankjewel?
@Nancy B. Meestal reageer ik ook inhoudelijk (het belangrijkste) op je stukjes. Dat kan ik nu niet doen. Ik wilde je dat toch even uitleggen.
@Han, geen probleem hoor. Ik begrijp heel goed dat dit niet iedereen aanspreekt. Voor mij is het een beetje experimenteren met verschillende genres.
Hoi Nancy, ik denk dat dit wel een mooi stukje is, maar ik heb niets met SF, dus ik ga af op mijn eerdere ervaringen met jouw schrijfsels.
Maar wel lekker fantasievol en bizar en onzinnig, zo ken ik jou wel!
Ha Ton, ik ben blij dat je deze vandaag leest en niet gister op je ‘black monday’?. Ik vind het wel tof dat je langskomt want ik weet dat dit je ‘ding’ niet is.