Schrijf mee!
« »

Column, Maatschappij, Mensen

Hoopvol gestemd

15 maart 2017 | 120w | Lisette | 3 |

Pas op de dag zelf voel ik het. En ik herken het van eerdere keren. Na alle eindeloze op elkaar lijkende debatten met veel en toch geen thema, die ik meestendeels gevolgd heb, komt het nu aan op daden.
En dat geeft een opwindend gevoel, en ook een van saamhorigheid.
“Ga je ook ons land redden?”, vraag ik gekscherend aan mensen met wie ik in de rij voor het stemhokje sta.

Tegen alle realiteiten in, hoop ik toch op iets moois. Een land dat de tweedeling tegengaat, dat saamhorigheid laat voelen, en waar verschillen gezien worden als een verrijking.
Kortom: een land waar vrouwen, mannen, mensen willen wonen. Joke Smit’s gedicht hangt nog steeds actueel te wezen op mijn wc.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

15 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »