Voorzichtig legde ze de servetten neer. Het was de finishing touch op de verder toch al zorgvuldig gedekte tafel. Ze zette even haar handen in haar zij en bekeek het geheel. Ze legde hier een vork recht en streek daar een plooi uit het tafellaken. Zo. Nu was het naar haar zin. Perfect. Ze bedacht dat het nog een aantal uur zou duren voordat de gasten zouden arriveren. Genoeg tijd nog om met precisie de koteletjes te snijden van haar vanmorgen vroeg geslachte echtgenoot. Als de gasten zouden vragen waar ze dat voortreffelijke vlees toch had gehaald, dan zou ze antwoorden dat het speciaal ingevlogen Japanse runderen waren, die elke dag gemasseerd werden. Niemand zou doorhebben wat ze daadwerkelijk aten.
« Slakkenhuis
De notenkraak »
« Slakkenhuis De notenkraak »
Communicatie
Het Dinertje
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Daphne Thijsse of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Slakkenhuis De notenkraak »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Stembeurs
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
Hoe zou dit stukje nu zijn in de tegenwoordige tijd?
Hoi Daphne, leuk verhaal en denk dat het in tegenwoordige tijd nog beter uit de verf komt.
Dag Levja en Nancy,
Dank voor jullie reacties. Ik heb het stukje voor mezelf in de tegenwoordige tijd gezet en dat maakt zeker positief verschil!
Hoi Daphne, jakkiebah, maar wel leuk en spannend! Nu maar hopen dat de gasten niet doorvragen naar haar man… 😉
Enne… als je eens een nieuwe regel begint, zou het volgens mij lekkerder lezen. Bijv. na ‘Perfect.’