Ze trekt de koningsblauwe voordeur achter zich dicht. De HEMA-boodschappentas heeft ze gisteravond gevuld met de voor haar meest waardevolle en onmisbare spullen: Oma’s rozenkrans, de ingelijste trouwfoto van haar ouders, haar fotoalbum, I-phone en laptop.
De rest van de voorwerpen, die zij zeven jaar geleden had meegebracht en aan de gezamenlijke inboedel van deze ‘knusse eengezinswoning’ had toegevoegd, kunnen haar op dit moment gestolen worden.
Ze heeft haast te vertrekken. Niet dat iemand haar tegen zal houden: haar vriend heeft vroege dienst en is pas om één uur thuis. Zíjn thuis. Zij gaat op zoek naar het hare.
Wanneer zij luncht in de stationsrestauratie, vindt hij bij zijn koffiepot haar vertrekbrief: “Van jouw koffie heb ik altijd oprecht genoten.”


Afscheid nemen met een briefje; nooit zo netjes en dan ook nog zo’n sarcastische tekst. Nou ja, hij heeft het vast verdiend, Alice ☺
Dit is beslist geen happy end.
@Alice: ach, wat een treurig einde
Ja wel hè…. De herfst sloeg toe in m’n ‘schrijversbrein’…