Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie

Gezien

10 juli 2017 | 120w | nancy B | 8 |

De imposante villa aan de Bretonse kust wordt jaarlijks door de vele langslopende toeristen bekeken. Ze ziet de bewonderende blikken van achter de grote hekken gericht op hun huis, nooit op haar. Ze is het gewend. Niemand, inclusief haar ouders, ziet haar staan.

Ze zit in de voortuin op het gras. Met haar hoofd gebogen en haren voor het gezicht hangend, aait ze haar enige vriendin, poes Mimi. Iemand roept: ‘Meisje, kom eens.’ Als ze opkijkt ziet ze een vrouw. Ze loopt naar het hek. De vrouw steekt haar hand door het hek en zegt: ‘Hier, voor jou. Zo’n lief gezicht mag je niet verstoppen.’ Ze pakt de bandeau aan. Voor het eerst in haar leven voelt ze zich gezien.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nancy B of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

26 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »