Uit het bandeautje van Catootje piepen olijk haar roomblanke borsten. Menig man op het strand kijkt haar verlekkerd na. Achter haar sjokt Karel. ‘Kun je nog harder, Cato? Houd eens rekening met mij.’
‘Nog even doorzetten, schat, we zijn er bijna.’
Eindelijk bereiken ze het terras. Karel zijgt zuchtend neer en Catootje wenkt de ober.
‘Twee witte wijn met bitterballen, graag.’
‘Houd je nog wel van me, Karel?’ vraagt ze met een hete bal in haar mond.
‘Ja, maar moet je dat elke dag opnieuw horen?’
Karel doet zijn ogen dicht en dommelt weg.
Catootje staat op. ‘Ik loop nog even een stukje.’
Buiten ziet ze hem staan: groot, donker, stralende glimlach.
‘Dag schoonheid, zullen wij samen een duik nemen?’
Dag Nel,
Lekker ondeugend verhaal. ik zou die Catootje wel ’s over de botermarkt willen zien lopen!
En natuurlijk van harte met de uitverkiezing van je quilt-verhaal. Ook dat bedoel ik natuurlijk een beetje met de ‘usual suspects’…
Hartelijk dank, Frank.
Wat betreft ‘usual suspects’:
zo werkt het. Er zijn genoeg geweldige verhalen qua plot en schrijfstijl die een plekje zouden verdienen in de schijnwerpers.
Hoi Nel, heb vandaag mijn snappertje kapot. Tot de laatste zin ben ik erbij dan begrijp ik het niet goed. Catootjes ogen kruisen andere ogen dan die van Karel? Voor dit span kan ik me ook nog een heel leven uit je pen voorstellen, net als bij Henk en Anja. ?
Nel, heel goed verhaal tot de laatste alinea. Die hangt er nu bij.
Nancy, Irma, dank voor jullie feedback.
Ik ben er kennelijk niet in geslaagd om wat ik met dit verhaal wilde goed neer te zetten.
Mijn bedoeling:
een mooie, maar onzekere vrouw, die veel bevestiging nodig heeft van haar partner.
Ze heeft eigenlijk niet door wat haar uitstraling teweegbrengt. Ze houdt van haar partner die steeds onverschilliger wordt.
De laatste alinea: de blik van een buitenstaander die haar echt ziet.
Ik kijk hoe ik de laatste alinea kan herschrijven.
Dat het Karel niet is, voel ik wel aan, maar het staat niet echt duidelijk. ik ben benieuwd hoe je het oplost. Jou kennende, vast oké.
Hoi Nel, mooi verhaal, is duidelijk anders dan Henk en Anja… 😉
Beetje open maar pikant einde <3
Nel: gesnapt en genoten. Het avontuur kan beginnen!
Je hoeft haar niet onzeker te laten worden, was ze nu ook niet.
Dank voor de reacties, Levja, Ton, Berdien.
Het slot is aangepast.
Herkenbaar, Nel. Twee partners die in een relatie verschillende behoeften hebben. Een beetje te veel Catootje voor Karel. Het tegenovergestelde van Henk en Anja. Leuk geschreven.
Dank je wel, Niceway!
Mooie reactie (zoals altijd)
@Nel, super opgelost?
Fijn om te horen, Nancy.
Die Catootje! Gelijk heeft ze 😉
Stukken sterker nu Nel. Past ook helemaal bij Catootje. Volgens mij een pittig ding.
<3 Een rijmend themawoord…
Catootje blaakt van energie en zelfvertrouwen! Karel bewijst dat de liefde van de man door de maag gaat, maar als hij zijn ogen niet beter de kost gaat geven, is het volgende wat hij krijgt voorgeschoteld geen bittere bal maar een bittere pil…..
Lolita in de polder. Waarom een zwart hart? Valse bescheidenheid? Nee toch?
Ik heb met beiden een beetje medelijden. Leuk stukje, heerlijke openingszin.
Marceline, beter dan lijdzaam afwachten tot Karel ontwaakt
Dank je wel, Levja. Ik vind deze versie zelf ook beter
Nele, deze neiging tot rijmen had ik meteen toen ik het themawoord zag.
Haha, wat een leuke reactie, Alice.
Mien, het zwarte hart alsnog ingekleurd. Leuke associatie had je (weer)
Hekate, dank voor je reactie. Het is een allesbehalve gelukkig stel inderdaad.
leuk luchtig zomerverhaal
Dank je wel, José.