‘Zeker een schlemiel die de majem in is gesprongen,’ zegt Karel. ‘Wat een smerissen!’
Ter hoogte van de brug over de Vijzelgracht stopt de tram. We stappen uit en lopen verder naar het centrum.
‘Hoe is het met je vader, Karel? Of wil je er niet over praten?’
‘Jawel, het gaat beter. Het lijkt erop dat die nieuwe medicijnen aanslaan. Hij praat in ieder geval niet meer over zelfmoord.’
‘Wat veroorzaakt toch die depressies? De oorzaak wegnemen lijkt me beter dan al die medicijnen.’
‘Ik weet het niet. Hij is zo gesloten. Ook de zielenknijper komt er niet achter. Momentje, een WhatsApp van mijn moeder: “Er is iets gebeurd met je vader. Kom direct naar de brug over de Vijzelgracht…”’
Schrijnend stukje, Han, Han vanwege de inhoud en het snel oordelen.
Typo: hoe is het me je vader
Twee keer (ver)oorzaak na elkaar vind ik minder mooi
Inderdaad, wat Nel ook al opmerkt: het snelle oordelen goed weergegeven.
@Nel. Dank je, ook voor je opmerkzaamheid. Oorzaak ligt in het verlengde van veroorzaakt en is bewust gekozen. @Ewald. Vaak wordt het als misdadig beschouwd.
Gelukkig zijn mijn herinneringen aan de Vijzelstraat zoeter.
@Levja. Gelukkig is dit voor een deel fictie, d.w.z mijn vader kwam een keer met een vriend uit de stad toen bleek dat de vader van zijn vriend zich had verdronken. Die vriend had hetzelfde gezegd als de hp in mijn stukje. Bleek het ook om zijn eigen vader te gaan!
Droevig…
@Simone. Het zal je maar gebeuren. Dank voor je reactie.