‘Papa, kan je me helpen? Ik moet een stukje schrijven over de Yakuza.’ Even fronst hij de wenkbrauwen: zei ze nu ‘jacuzzi’ of niet?
– ‘De wà t?’
– ‘Yakuza, papa, een Japanse misdaadorganisatie. Zoiets als de maffia in Italië. Ik vind alleen maar een kortje op Wikipedia.’
Die piste mocht hij dus al meteen schrappen.
– ‘Zullen we samen op onderzoek in de bibliotheek gaan?’
– ‘Maar papa, het is zondag. De bib is gesloten.’
– ‘Ach ja, ook weer waar. Maar weet je, zullen we rechtover de bib in dat leuke cafeetje een warme wafel gaan eten en iets lekker drinken? Dat zal wel mogen van de Yakuza zeker?’
– ‘Graag, papa! Maar alleen als mama meegaat. Vraag jij het haar, straks in het ziekenhuis?’
« Men lijdt het meest door het lijden wat men vreest
Henk en Anja (2) »
« Men lijdt het meest door het lijden wat men vreest Henk en Anja (2) »
Familie, Mensen
Family Ties
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Benny Bielen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Men lijdt het meest door het lijden wat men vreest Henk en Anja (2) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
mooi stukje, beetje verdrietig slot
@José: Het leven is niet altijd rozengeur en maneschijn, helaas.
klopt wel Benny!
Mooi weergegeven dat het leven niet maakbaar is.