Schrijf mee!
« »

Mensen

Eeuwigheidsmomenten

18 december 2017 | 120w | Peter Mabelus | 4 |

Gisterenmiddag stond ik tijdens het wandelen plotseling oog in oog met een zeug. Al was het misschien een beer, daar wil ik vanaf zijn. In ieder geval voelde ik dat we allebei wisten hoe laat het was. De dood was aanwezig als een zon die voorlopig achter de wolken verborgen blijft. Het maakte blijkbaar weinig verschil om een varken of een mens te zijn. Enige tijd later genoot ik op het dichtbevolkte terras van strandpaviljoen De Zilvermeeuw – aan de boulevard van Egmond aan Zee – van een mok warme chocomel met slagroom. Ik leek deze zondagmiddag de enige te zijn die besloten had om alleen een wandeling te maken. De zandvlakte van het Noordzeestrand lag zich als een oceaan te vervelen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Peter Mabelus of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

11 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »