Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen

Duizelend geboeid

31 juli 2017 | 120w | JelStein | 15 |

Zij staat naast het bed en kijkt mij aan. Terwijl zij haar spijkerbroek al uittrekt, zegt zij op gebiedende toon tegen mij: “Trek jij jouw broek uit.” Het duurt niet lang voordat zij haar gang gaat. Ik slinger. Voor ik het werkelijk doorheb, zijn daar de contouren van twee die om elkaar heen draaien en kronkelen. Ik ben geboeid. Het duurt niet lang voordat vocht rijkelijk stroomt. Steeds heftiger kronkelen. Het duizelt mij. ik kan het niet meer bijhouden. Waar houdt dit op? Dan is daar het hoogtepunt. Ik sluit mijn ogen, gefascineerd, gebiologeerd. Het is even te veel. Dan kijk ik weer. Ik heb nooit geweten dat een wasmachine zoveel toeren per minuut maakt om die broeken te centrifugeren.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van JelStein of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

26 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »