Op dit slagveld van jaren terug, strooi ik met brede armbewegingen het soda over de zandvlakte. Ik zal hen vinden. De brandende zon geeft de omgeving een zweem van onschuld mee, die mij doet twijfelen aan de juistheid van de plek. Twijfel, ondanks de dagelijkse tocht over het uitgesleten pad door de begroeiing vanaf de weg tot aan de randen van mijn verloren verleden.
‘Nee,’ zei ze, ‘niet van jou, maar van hem.’
Ze wees. Hij lachte eerst en vluchtte met haar weg, nadat ik mijn vuisten in volle kracht had proberen te plaatsen.
Zwaar gewond verdwenen. Samen.
Met de vlammenwerper tover ik het zand om in glas. Ik vind hen niet. Ik krijg alleen een kijkje in mijn ziel.
« Thuiskomen
Dat geeft niet »
« Thuiskomen Dat geeft niet »
Fictie, Liefde
Doorkijken
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
15 reacties
Reageren
« Thuiskomen Dat geeft niet »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Een kijkje in je ziel is volgens mij al een ware zeldzaamheid. Boeiend stukje, Hadeke.
En uhhh…. je stukje is beslist <3 waardig. Maar ik geef geen hartjes meer, dus beslist niet van mij.
Niet ieder hart hoeft met een opmerking gegeven te worden. 🙂 Er bestaan vele vormen van waardering.
Dank voor je reactie.
Hartroerend met je eens Hadeke.
@Hadeke. Heel mooi geschreven. Mooi verhaal ook.
Gefeliciteerd 🙂
Gefeliciteerd hadeke
Dank!
@Hadeke. Van harte gefeliciteerd!
Hadeke, gefeliciteerd!
van harte Hadeke.
Proficiat Hadeke!
Van harte gefeliciteerd, Hadeke!
Dank jullie wel. 🙂
@Hup met Hadeke! Gefeliciteerd