De zaal is gevuld met ouders en grootouders. Het toneel toont een huiskamer. We hebben er met de hele klas lang aan gewerkt. Vooral de teletijdmachine heeft veel aandacht gekregen. Het eindlied is ingezet:
En zo komen we van toekomst en verleden
met groep acht weer naar het heden.
Een tijdmachine vermomd als kast,
die ook bij u in huis vast past.
Jolanda danst naar de deuren, die gesloten moesten blijven, om de laatste goocheltruc niet te onthullen. Toch heeft de hele klas besloten dat de zaal moet zien wie de drijvende krachten achter de musical zijn. Terwijl de deuren opengaan, gaat het ritmisch meeklappen over in applaus en ontworstelen meester Bart en meester Anton zich uit hun innige omhelzing.
« Een uitkomst deze bakfiets
A2 + B2 = C2 »
« Een uitkomst deze bakfiets A2 + B2 = C2 »
Fictie, Liefde, Maatschappij
De uitkomst
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Een uitkomst deze bakfiets A2 + B2 = C2 »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Hadeke: en? Bleef het een blijspel voor iedereen?
Ze leefden nog lang en gelukkig.
Met interesse naar de interpunctie gekeken.
Altijd fijn als er met interesse gekeken wordt. Voor de zekerheid een punt toegevoegd.
Fijn Hadeke. Helaas niet overal het geval. Ik werd op een ‘literaire’ site verwezen naar het land van de idioten, toen ik een simpele vraag stelde over interpunctie in gedichten.
Tja, de dichterlijke vrijheid. Soms werkt het in gedichten om de interpunctie en hoofdletters weg te laten, maar soms ook volstrekt niet. In die zin moeten ook gedichten kloppend zijn en zijn vragen over interpunctie altijd terecht.
Mooi dat je vrijheid aanhaalt @Hadeke. In welke vorm dan ook. Klopt dat nog wel?