Misschien is het de dagelijkse routine geweest die hem fataal werd. Al jaren stak hij met zijn melkwagen het drukke kruispunt over.
‘De melk!’ riep hij in elk portiek. De lege flessen ruilde hij om voor volle: gewone melk en dubbel gestoomde voor de koffie. Eieren deed hij in een papieren zakje. De boter was ranzig.
In een boekje met een harde kaft schreef hij meer op dan hij tegoed had om zaterdags – ruziënd om kapotte eieren – af te rekenen.
We schrokken toen we op een vrijdagochtend een foto in de krant zagen: ‘Melkboer verongelukt. Waarschijnlijk door het rode licht gereden.’
Daar lag hij dan tussen de kratten melk. Een kapot ei en boter op zijn hoofd.
Uitgeteld en afgerekend.
De Beatles – A Day In The Life https://www.youtube.com/watch?v=usNsCeOV4GM
Alleen de kaas ontbreekt nog.
Die had ie niet.
Han: Jaren 60, ik herinner me de melkboer vanwege de grappige manier waarop hij zich warm hield. Mepte zichzelf met de armen om de romp.
Die melkwagen die steeds sjieker werd totdat hij uit het straatbeeld verdween.
Mooi verhaal, mooie herinneringen.
Ja Berdien, die heb ik ook. En de evolutie vsn de melkboer naar SRV-wagen. Met lekkere kaasies, mik, appeltjes en peren en roze garnalen. Ultieme inegratie van broodboer, groenteman en viskar in de jaren zestig zeventig.
@Berdien. In mijn beleving waren de melkboer, de bakker… van de een op de andere dag verdwenen.
En de SRV-wagen ontwikkelde zich tot een luxewagentje.
http://youtu.be/0OstsGaQr0g
Alweer zo lang geleden, Mien! Leuk.
Han, ode (en hartje) aan de kleine detailhandel.
Weer terug naar deze wijze van inkopen en we kunnen veel verpakkingsplastic achter ons laten, denk ik!