Het staat haar beeldig. Eenvoudig, maar zeer elegant in een bijna klassieke stijl. Ivoorkleurig, ja dat was het enige dat ze me vooraf verklapt had. Met een mooie A-lijn. Strapless, zodat haar ranke schouders goed naar voren komen. De rok heeft een bescheiden versiering, een bloemmotief zo te zien. Om haar middel zit een smalle riem, waardoor de rok beter plooit. Het geeft de jurk een wat speels karakter. Een rij kralen siert de bovenkant bij de hals. In het haar in een roos gevlochten. Het staat haar mooi, dat moet ik toegeven.
Maar de jurk kan me niets schelen. Ik ga met háár trouwen, niet met de trouwjurk. Ze hoort nu bij mij. Dat is het enige dat telt.


@Henk: hoop geld, dat wel.. Maar mooi gezegd:jullie horen bij elkaar.
De jurk wordt zakelijk beschreven, halverwege blijkt dat hp de jurk echt mooi vindt. In de laatste twee zinnen komt hp bezitterig over, het benauwt me helemaal. Het raakt me.
Kort geleden heb ik een geweldige bruiloft mogen meemaken en ik zie wat overeenkomsten in de beschrijving. Daarom raakt het me.
Ik struikel over de titel “DE bruidsjurk” en dan de openingszin HET staat haar beeldig. Bedoel je dan niet Ze staat haar beeldig.
Mooie conclusie, ietwat zoetsappig maar dat mag bij een bruiloft.
@Alice. Bezitterig zijn was zeker niet de bedoeling.Beter was misschien: “we horen bij elkaar.”
@Hekate. Je hebt gelijk.