Schrijf mee!
« »

Communicatie

De ballen van mijn collega (6)

8 maart 2017 | 120w | arjan van essen | 7 |

Het wordt stil. Sneller dan andere keren wanneer ik om aandacht vraag. Dit is een stilte die bijna hoorbaar is. Normaal gesproken heerlijk, nu lastig.
Ik zoek naar woorden. Wil het niet te zwaar maken. Ook niet bagatelliseren. Dus vertel ik dat mijn vrouw ziek is. Kanker heeft. Dat dit de reden is dat ik soms even niet op school ben. Het blijft even stil. Dan komen de vragen. Over chemo, bestraling en dood. Nucleotiden komen niet aan bod. Na de vragen komen de verhalen. Over opa’s, oma’s en andere familieleden. In diverse stadia verkerend. Variërend van genezen tot begraven. En alles daartussen. Ondertussen bedenk ik hoe ik mijn klas weer enigszins kan laten landen voor de volgende les begint.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van arjan van essen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »