Hij peinst. Zijn couponboekje is halfleeg. Of halfvol om het positief te benaderen. Het kost hem moeite.
Op het reçuutje van ‘leren lopen’ staat ongetwijfeld de handtekening van zijn moeder. Op dat van ‘leren praten’ die van zowel zijn vader als moeder.
De reçu’s van de zwemles, de voetbalclub, het naar school brengen: coupons aan toonder. Eenmalig te verzilveren.
Aan sommige zit een rafeltje van de perforatie toen het werd afgescheurd. Aan die wil hij niet, maar moet hij toch denken: zijn eerste begrafenis. Van zijn oma.
Andere coupons móét je inleveren omdat het leven erom vraagt. Voor de liefde doe je dat soms te snel. Nooit meer terug te vorderen.
De laatste coupon zal weer voor hem worden afgescheurd.


Han: prachtig gevonden! Levensontwikkelingen als mijlpaalcouponnen.
Hoe treffend, Han! Tja, de meeste zijn denk ik inderdaad niet terugvorderbaar. <3
Ja mooi❤️
@Nancy B. Dank je wel!
Mooie metafoor, Han. Alleen weten we in het echt niet hoeveel coupons we nog over hebben.
@Nyceway. Dat is nu juist het punt; en je weet nooit wanneer de laatste voor je wordt afgescheurd. Dank je.
Nee, maar je schrijft dat hij halverwege zijn couponboekje is, of denkt je HP dat omdat hij de middelbare leeftijd heeft bereikt?
@Nyceway. Ja, je zegt het al!
Zolang er maar geen oorlog gevoerd wordt om die couponnen vind ik het prima.
Bonnenboekjes zijn vaak goud waard.