“Wil je ook eentje?” vroeg mijn beste vriendin. Met een scheef oog bekeek ik het chocolaatje. Natuurlijk wilde ik wel eentje, twee ook wel, drie. Met een zware zucht keek ik naar beneden en prikte met mijn wijsvinger in de vetrol die over mijn broek hing. “Beter van niet”, zei ik gelaten. De volgende dertig minuten gleed mijn blik steeds terug naar de doos op tafel. Annabeth bleef tegen me praten, maar mijn innerlijk debat had geen ruimte voor haar gebabbel. Toen ze naar de wc verdween greep ik met mijn vuist in de doos en stopte elk chocolaatje dat paste kreunend in mijn mond. Het gesmolten goedje gleed zijn paradijs tegemoet. Het uur erop had Annabeth mijn volle aandacht.
« Ik ben wie ik ben
Nog lang niet »
« Ik ben wie ik ben Nog lang niet »
Eten & drinken, Mensen
Choco-festijn
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van stefanieswereld of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Ik ben wie ik ben Nog lang niet »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
de verlokkingen van de vraatzucht, ik heb dat bij pinda’s
@Stefanieswereld. Ik krijg trek in chocolade!
Heel herkenbaar ?