Afgelopen week was er één prachtige zonnige dag.
Die dag heb ik het geluk in een beuken- annex dennenbos te wandelen.
Het zonlicht valt tussen de nog kale bomen op de bosgrond, die bezaaid ligt met een zachte dikke deken van verdorde bladeren, deels al verpulverd, allerlei kleine en grotere takken completeren het bosbeeld.
De kleinere takken van de beukenbomen worden dan zilverachtig van kleur, soms ook delen van de grotere takken, die volop in het zonlicht staan. Zo’n bijzonder moment luidt in mijn hart de echte lente in.
Ieder voorjaar geniet ik van dit sprookjesachtig effect. Ik hoop jullie enthousiasme gewekt te hebben en dat het jullie gegeven is ook op zo’n dag het nieuwe sprankelende jaargetijde te verwelkomen!
« Geen commotie
Bodemloos »
« Geen commotie Bodemloos »
Communicatie
Buiten, daar worden we allemaal beter van
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Marie van Overloon of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Geen commotie Bodemloos »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi de overgang van winter naar lente beschreven Marie
@Marie. Wat mooi, ik krijg zin in een boswandeling!
voor mij sprookjesachtig… voor mij zou ik weglaten: jij beschrijft het immers.
ik hoop zou ik als nieuwe zin beginnen en de tweede ‘hoop’ weglaten.
@Marie, een feest van herkenning. Dit is voor mij het mooiste seizoen, omdat de hoop eruit springt!
Dank je Levja voor je mooie woorden.
@Han, fijn dat je er ook zo van kan genieten!
De laatste zin veranderd, dank voor je opmerking, weer over het hoofd gezien natuurlijk! En voor mij wegggelaten, helemaal mee eens.
Dank je Lisette, dat we het maar uitbundig mogen verwelkomen!
Ja, is nog mooier nu.
Leuk dat je weer komt lezen, dank voor je compliment!