‘Heeft u het nodig?’, klonk het van de andere kant van de toonbank.
‘Ja haar oncoloog heeft dit voorgeschreven.’
‘Deze combinatie is ongebruikelijk, ik mag deze niet meegeven.’
Ik dacht: Ik mag …. jij mag helemaal niet mogen … jij moet gewoon uitvoeren wat er staat. Ik heb haar na uren chemo kotsmisselijk thuisgebracht, ze hangt nu boven de toiletpot en jij gaat me die rotzooi meegeven.
Maar ik zei niets. Naar huis gefietst. Oncoloog gebeld.
Een kwartier later stond ik bij diezelfde apothekersassistente. ‘Sorry’ had ik niet verwacht, maar dat ze zelfs niet schaapachtig keek, viel me tegen.
Even later stond ik met de spullen buiten.
Net op tijd thuis om de boel schoon te maken voordat de school uit was.
« Buiten, daar worden we allemaal beter van
De rare Chinees »
« Buiten, daar worden we allemaal beter van De rare Chinees »
Communicatie
Bodemloos
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Arjan Van Essen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Buiten, daar worden we allemaal beter van De rare Chinees »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Schrijnend.
Dit voelt nog eens aan als een extra belasting. Overigens heeft mijn apotheek een spreekuur, waar je terecht kunt met vragen, maar ook met aan- en opmerkingen.
Pijnlijk verhaal …
@Arjan. Bij alle ellende doen anderen er nog even een schepje bovenop. Pijnlijk! Heel goed stukje!
Her en der ontbreken punten en komma’s. Bij denken geen aanhalingstekens en bij een volledig citaat valt de punt binnen het aanhalingsteken sluiten.
Thuisgebracht schrijf je aan elkaar.
@Arjan, hoe herkenbaar en hoe naar voor je. Als professionals nu eens ook naar de mens keken en niet alleen naar het protocol, dan zou dat een hoop onnodige ellende schelen.
Dank voor de reacties. @Han ook bedankt voor de opmerkingen. Heb e.e.a. aangepast. Hopelijk wat beter zo. Hoor graag van je als er nog verbeterpunten liggen.
Arjan de bodem zou onder je voeten vandaan geslagen worden..
Hartje onder de riem.
<3 Herkenbaar, de bureaucratie en het empathisch onvermogen van de outcrowd.
Ik hoop dat het volgende keer beter gaat, wat zowel de misselijkheid als het verkrijgen van de juiste medicatie betreft.
Verbluffende situatie, goed beschreven.
Op de tweede regel hoort nog een komma achter ja.