Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen

Alois

24 mei 2017 | 120w | Han Maas | 1 |

Alois viel uit de toon. Hij was ouder dan wij en studeerde antroposofie. Een geitenwollensokkentype. Hij was paranormaal begaafd, vond ie zelf.
Wij draaiden een shaggie, maar Alois lurkte aan zijn hasjpijpje en at spacecake.

Het was weer eens zo’n avond: de muziek was slecht, de meiden waren lelijk en dat ene stuk was niet te versieren; dus een slet.
We kwamen niet uit de discussie wie er beter waren: de Stones of de Beatles. Kortom, we hadden een probleem met onszelf. En wat doe je dan? Naar Snackbar Willem.
‘Een balletje gehakt, Willem.’
‘Waarom zeg je niet gehaktballetje?’ vroeg Alois. ‘Kun je later wél gebruiken in een stukje; als je gaat schrijven.’
‘Ja hoor, Alois. Haha, ik en schrijven…’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »