Schrijf mee!
« »

Communicatie, Familie, Fictie, Liefde, Mensen

Allerzielen -2.0

1 november 2017 | 120w | Han Maas | 5 |

In een stoet mensen maakt ieder individu hetzelfde geluid op het kiezelpad, zoals bij een hoorspel.
Maar iedereen hoort een andere stem.
Het geluid draagt ver over de tot nu toe door lampions verlichte stilte.
Bij kaarslicht lees ik het gedicht dat is uitgereikt. Een overdaad aan gevoel verdooft me en maakt mij gevoelloos koud.
De graven van mijn ouders zijn geruimd, ik heb hier niets meer te zoeken: Allerzielen -2.0; hooguit een herinnering aan een dierbare herinnering.
Ik stop mijn groet in het papieren bootje dat al nat is voordat het de vijver raakt. Het drijft wat stuurloos rond en zinkt even later naar de zandbodem.
De solide granieten douchebak waarin mijn speelgoedbootje ooit voer is er niet meer.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »