‘Als je terugkijkt en niet heel veel ziet om trots op te zijn, dan is de tijd gekomen dat je om je heen gaat kijken’ vervolgt hij. ‘En zie je veel wat je blij maakt. Wat je kan vervullen met dankbare tevredenheid. Wat rust geeft. Gelijktijdig kijk je vooruit. Gepaard met geloofsvertrouwen geeft dat koers aan je toekomst. Bij alles wat er gebeurt, de haven is er. Allang klaar. Bij elkaar opgeteld genoeg voor een goed en vreedzaam leven.’
Terwijl hij dit uitspreekt, denkt hij: ‘Nee, ik sta hier te liegen! Ik geef ze alleen wat ze willen horen’. Hij kijkt om zich heen en ziet. Ziet wat er is. En wat had kunnen zijn. Hij voelt de passie opkomen.


Arjan, zie mijn reactie bij (1).
Hier ook een hartje!
Arjan, nog één dingetje; gebeurt i.p.v. gebeurd.