Hij is verslingerd aan een leven op het rauwe randje. Als een volleerd koorddanser, balancerend over zijn eigen rode draad, houdt hij grip. Zodra de afgrond uit het zicht verdwijnt, slachtoffers zich vormen tot zijn metgezel, rent hij weg. Zoekt naar een nieuwe klif waar alleen hij heer en meester is. Toch probeert hij nu om te bestaan op de vlakte, dicht bij haar en te dicht bij zichzelf. Hij is zelfs bereid in zijn eigen diepte te springen en conformeert zich. Verslingerd aan een leven op de afgrond raakt zij met hem, haar uitzicht op de pieken kwijt. Ze rent weg en zoekt een dal waar zij opnieuw domineert. Op de weg terug naar daarvoor vinden ze zichzelf halverwege.
« Onbeperkt houdbaar
Vakantie-effect »
« Onbeperkt houdbaar Vakantie-effect »
Fictie, Liefde, Mensen
Uitersten
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van nancy B of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
28 reacties
Reageren
« Onbeperkt houdbaar Vakantie-effect »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooie openingszin, Nancy. Helemaal een mooi stukje
Dankjewel Levja?
@Nancy B. Best een mooi stukje, maar een beetje te wollige woorden/zinnen naar mijn mening. Bijv. een leven op de koude afgrond…?
Een leven op het rauwe randje – Een leven met een rauw randje.
Zich adapteren – adapteren of zich schikken.
Conformeert… waaraan? Het is zich conformeren.
Hij is zelfs bereidt – Hij is zelfs bereid.
@Han, ik begrijp je reactie maar kies bewust voor deze wollige stijl. Leven op ( en niet met een) het rauwe randje heb ik bewust voor gekozen. Het is bedoeld als metafoor en ‘spielerei’ met woorden en uitdrukkingen. De koude afgrond is daarmee het andere uiterste. Adapteren ga ik nog iets anders voor bedenken, was ik zelf ook niet tevreden over. Conformeert ( zich) aan haar, net als zijn ‘slachtoffers’ dat bij hem doen.
Bereid, ga ik aanpassen. Dankjewel.
@Nancy B. Ik begrijp je uitleg. Ik zeg ook ‘naar mijn mening’. Het is een kwestie van smaak, bedoel ik maar. Speel lekker verder!
@Han, dankjewel. Was me even niet duidelijk of ik door de gekozen vorm en spelen met, een verhaal had geschreven dat hierdoor niet te begrijpen is. Uit je reactie maak ik op dat ‘de boodschap’ wel overkomt maar de stijl niet je ding is. Dat kan en daar is niks mis mee. Heb je taalkundige verbeteringen doorgevoerd. Altijd blij met je scherpe oog.
@Nancy B. Natuurlijk heeft iedereen zijn voorkeur. Niet iedereen houdt van (mijn) columns, bijvoorbeeld. Maar ik probeer het zo neutraal mogelijk te bekijken. En dan zie ik dat m.i. dat bepaalde dingen niet kloppen. Zo is de hij – persoon verder van zichzelf af en niet dichtbij. Maar de boodschap komt wel over.
Erg mooi Nancy B! De zin over ‘slachtoffers tot zijn metgezel’vind ik helemaal super!
Dankjewel Arjan?
@Han, op het gevaar dat ik het nu zelf te verwarrend maak toch nog een kleine toelichting. Te dicht bij zichzelf is juist wat de situatie hem brengt. Hij gaat buiten zijn comfortzone waardoor hij geconfronteerd wordt met zijn echte ‘zelf’, zij doet hetzelfde. Nogmaals dank voor je reactie. Deze vorm van schrijven is ook buiten mijn comfortzone maar daarom mede dankzij de reacties leerzaam.
@Nancy B. Het is mij nu duidelijk. Dank je voor je toelichting.
Ik hou er wel van, uitersten.
Dit komt bij mij erg laf, pesterig en kinderachtig over. Als je over andere schrijvers schrijft, noem dan de namen zodat zij zich kunnen verweren.
Of blijf misschien ook wat dichter bij jezelf. Dat gezever over comfortzones is sterk overroepen. De meeste dingen krimpen er.
Intrigerend stukje , Nancy. Leuk om te lezen maar niet makkelijk te pakken, je toelichting vind ik dan ook fijn.
@Hadeke: ik niet.
Hmmm. Ik vrees dat ik iets mis.
@Marceline dankjewel, ik begrijp dat het geen snelle binnenkomer is.
@ Hadeke ik mis het ook
@Nele waar heb je het over? Andere schrijvers? Ik geloof dat je iets helemaal verkeerd interpreteert. Dit gaat over de liefde
@Nancy: bijkomende uitleg vind je onder mijn Karma.
Dit verklaart wellicht de manier waarop ik stukjes lees en interpreteer. Ik hoef me niet te verontschuldigen voor de wijze waarop ik dingen lees, net zomin als jij je hoeft te verontschuldigen voor jouw schrijven.Ik ben voor de vrijheid van meningsuiting, voor de vrijheid van lezen en interpreteren en voor de vrijheid van de liefde.
@Nele, ik vind het ook met uitleg nog steeds heel bijzonder hoe je een verhaaltje over een romance die mensen dichter bij zichzelf brengt zo kunt interpreteren. Het zij zo en ik kan niet ontkennen dat ik dit jammer vind. Enerzijds omdat dit feedback is gebaseerd op een aanname, daar kan ik in tbv het schrijven niets mee en anderzijds omdat ik het delen van een mening/interpretatie iets anders vind dan een beeld uitdragen waarmee je in ieder geval de indruk wekt mij als persoon aan te vallen. Ik wil je in ieder geval bedanken dat je er hier nog op terugkomt. Het leert me wel dat ik er schrijftechnisch geen invloed op heb en dat is ook waardevol
@Berdien: blij dat het niet over mij gaat, hoewel het goed zou kunnen. (Dat is echter een langer verhaal waardig.) Excuses voor de uitval. Alleen de echte mobbers zouden het persoonlijk moeten nemen.
Wat jouw stukje zelf betreft: ik vind het mooi verwoord. Ik zie het helemaal voor me. (In mijn geest heb ik voorbeelden genoeg.) Met het allerlaatste woord van jouw verhaal heb ik wat moeite: ‘Hoe kan iemand zichzelf halverwege vinden?’ Persoonlijk zou ik de woordjes ‘naar’ en ‘halverwege’ schrappen. Ik denk dat dit ook de leesbaarheid zou verhogen.
@Nele, ik denk dat je mij bedoelt ( Nancy) niet Berdien.
Dankjewel dat je het nog eens hebt gelezen en zowel op je reactie als op het stuk reageert. Dat doet me goed❤️. Het halverwege is een metafoor. Het koppel zijn uitersten, hun relatie gaat niet goed maar ze hebben er wel veel van geleerd. Hun leven zal nooit meer hetzelfde zijn, ze leven alleen verder maar hij niet meer op de rand en zij niet meer op de afgrond. Ik denk dat het schrappen de leesbaarheid misschien wel verhoogd, ik ga er over nadenken.
Oei, vergeeft me zeer. Ik bedoelde inderdaad Nancy. (Namen zijn zo delicaat, aiaiai. Ik doe echt mijn best hoor.)
Hoi Nancy, 3x gelezen, ik begrijp er geen snars van. Morgen nog eens proberen, mijn snappertje behoeft nu een beetje rust, geloof ik.
Maar misschien heb ik mijn geiten- of thrillerbril op als ik jou lees en stel ik me in op een scheurbuik of afgekloven nagels van de spanning; dat is natuurlijk niet altijd de juiste startpositie.
@Nele haha geen probleem.
@Ton, haha ja als je daarop ingesteld bent dan is deze met de beste snapper nog niet door te kauwen. Geeft niet.
de harde romantiek van de bergtoppen