Schrijf mee!
« »

Communicatie, Eten & drinken, Mensen

50 jaar geleden verhing Lammers zich

28 mei 2017 | 120w | Joop Rozema | 1 |

Mijn vader had naast twee linkerhanden een sterke kant: reparen kon hij niets, maar hij kende iedereen.
Zo bekleedde broeder Hamming graag bij Rozema de versleten stoelen.
Het was goed en gratis.

Nou ja, voor niks gaat de zon op, iedereen mocht bij ons mee-eten met als smulmoment moeders heerlijke gehaktballen.

Helaas, hoogtepunt en dieptepunt liggen vaak bij elkaar. Mijn vader scharelde ene meneer Lammers op voor het behangen van de kamer.

“Hoe vond Lammers je gehaktballen, moe?”
“Lekker,” zei ze, “maar …”
“Wat maar?”
“Je vader heeft de klus zelf moeten afmaken.”
“Kwam Lammers niet terug?”
“Nee, hij verhing zichzelf dezelfde avond.”

Ik was stil, toen vroeg ik door.

“Waarom?”

Mijn moeder zweeg lang voor ze antwoordde.

“Ze zeiden ‘vrouwen'”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Joop Rozema of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »