Zomaar een dinsdag in de lente die dat nog niet is.
De bloemenman zet zijn emmers buiten, de buurman staat op de tramhalte, de caissière opent haar kassa. De schilder schildert fluitend een kozijn.
Een doordeweekse dag. De chirurg pakt zijn lancet en hoopt dat alles goed gaat. De patiënt hoopt hetzelfde.
De reiziger reist om zijn doel te bereiken en weer heelhuids thuis te komen. Hij strandt op een vliegveld. Niemand weet iets anders dan anonieme getallen: gewonden en doden. De journalist doet verslag. De politicus betuigt zijn medeleven.
’s Avonds praatprogramma’s, deskundigen geven hun meningen die tot discussies leiden. Voor- en tegenstanders van oplossingen die er niet zijn.
Ergens wordt een baby geboren, of hij wil of niet…
« Voor Sjef, van M’Hamed
Lancen »
« Voor Sjef, van M’Hamed Lancen »
Column, Maatschappij
Zomaar een dinsdag
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
11 reacties
Reageren
« Voor Sjef, van M’Hamed Lancen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Zo veelzeggend!!!
De natuur wordt (nog) niet tegengehouden. Treffend stukje Han.
Een mooie weergave van zomaar een dinsdag…
Buitenbroek, Ewald en Levja: dank je wel!
Buitenbroek??? Woordspeling? Wishful thinking? BuitenSpel? 😉
Buitenboek excuses!
@ Han: geen probleem hoor.
Mooi! <3
Dank je Marlies!
Broeder Maas,
Een verhaal met een mooie opbouw.
Kun je óp een tramhalte wachten, of is het bij een tramhalte?
@VmetdeVork. Dank je! ‘Ik sta daarnet op de tramhalte…’ – Jiskefet. Bij de tramhalte is voor mijn gevoel ‘in de buurt van’: ‘Bij de tramhalte is een ongeluk gebeurd…’