De hele dag liep de keizer al te ijsberen door zijn gigantisch grote kasteel. Iedereen lachtte hem uit. Vierkant in zijn gezicht. De hovelingen namen niet eens moeite om het te camoufleren. Niks geen guitige glimlachjes achter wegwuifhandjes. Nee, gewoon voluit.
Het was niet omdat de keizer in zijn nakie liep, in zijn onzichtbare kleren. Nee hoor. Van ergernis had hij het dan toch maar gevraagd. Na lang talmen durfde hij het aan en overwon zijn schroom. De freule die het eerst voorbij kwam zou hij het vragen. Proestend had de freule naar zijn achterste gewezen.
Daar stond hij voor de koninklijke spiegel. Met zijn rug gekeerd. Hij moest nu ook lachen. Strijkbout tot aan de haren op zijn onderrug.
Grappige nieuwe versie. Met glimlach gelezen. goed begin van de dag.
Heel leuk, Mien.
? <3
Geweldige nieuwe versie, ik heb ervan genoten. Alleen: de keizer heeft geen gevoel. Letterlijk geen gevoel. En ik denk dat er ook iets mis is met zijn reukorgaan. Niets dat zo stinkt als verbrand haar.
eigentijds sprookje, lachtte moet met een t (lachte)