Bram houdt de achterdeur op een kier. Hij gebaart. ‘Snel’ Op de deurmat ligt sneeuw die naar binnen is gewaaid. Ik glip naar binnen, de warme keuken in.
Mijn haren schud ik los en schuur tegen Bram aan.
‘Geduld’ Hij lacht zijn tanden bloot. Ongeduldig wacht ik totdat hij zijn laarzen en jas heeft uitgedaan. Gewoontegetrouw zet hij zijn laarzen netjes naast elkaar onder de verwarming, hangt zijn natte jas aan het haakje en wrijft in zijn rode handen.
‘Ga maar vast naar de huiskamer’
Gehoorzaam trippel ik voor hem uit en plof neer voor de brandende haard. Het vuur verspreidt een aangename warmte en een heerlijke bosgeur. Genietend sluit ik mijn ogen als hij mijn vacht streelt.
Heerlijk hondenleven.
« Kierewiet
Zonlicht »
« Kierewiet Zonlicht »
Familie, Mensen, Natuur
Winterwandeling
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Kaatje of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Kierewiet Zonlicht »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ha, die was onverwachts
Geweldig
Goed stukje, leuk perspectief.
Een leuk, sfeervol verhaaltje!
mooi vanuit de hond geschreven