De radertjes lopen weer soepel. Ieder jaar maakt hij de antieke klok van zijn overgrootvader schoon.
Het oliespuitje moet ook antiek zijn; zijn opa gebruikte het al. Je hebt maar weinig nodig om de tijd verder te laten gaan.
Hij pakt de ouderwets harde foto van zijn overgrootvader uit een oud koekblik. Hij heeft een driekwart jas aan en een te grote pet op. Haha, wat een snor.
Stel dat niet zijn overgrootvader, maar een andere man zijn overgrootmoeder zou hebben bevrucht, dezelfde eicel. Zouden zijn opa en zijn vader dan wel hebben bestaan? Een ander uiterlijk en karakter, dat kan niet anders. Maar wat nu als zijn opa een meisje zou zijn geweest?
Zou hij dan wel hebben bestaan?


Soms komen vragen op waarvan men het antwoord waarschijnlijk nooit zal weten.
@Ingrid. Dat is inderdaad zo. Ik ben duizelig door mijn eigen tekst.
Wat als …
@levja. Ja, wat als…
Mooie beelden, Han: de radertjes, het koekblik, het oliespuitje.
En dan ga je fantaseren: stel dat ….
Heel herkenbaar. Zulke gedachten heeft iedereen weleens op bepaalde momenten. Wat als … of stel dat … En dan gaat het je duizelen.
@Nel, @ Marlies. Inderdaad, ‘wat als…’ Hartelijk dank.
Het hangt in zekere zin ook af van het voorvocht van de voorvader. Mooi stukje Han. Twee keer wel in de laatste twee zinnen leest niet lekker. De eerste wel is overbodig. Gooi die wel maar overboord. Hozen. Zogezegd. 😉
@Mien. Dank je. Ik zal ernaar kijken.
Mooi weergegeven, Han.
@Ewald, dank je hartelijk.
Prachtige zin Han:
Je hebt maar weinig nodig om de tijd verder te laten gaan.
klokken hebben mij altijd al geboeid, dus jouw tekst mij nu ook!
@Marie. Hartelijk dank. Bij oude zaken zoals klokken, maar ook gebouwen, zie ik mensen van vroeger in ouderwetse kledij.
Dat zijn gedachten die iedereen wel eens heeft (gehad), denk ik. Jij weet het mooi te verwoorden Han.
@Alice. leuk dat je het herkent. Dank je!
Ja, we zijn allemaal genetische wonderen, want als dan etc.