Zijn zachte mollige handje raakt kort de huid van haar decolleté, hetgeen de pijn in de meest vooruitgestoken rondingen van haar lichaam minder voelbaar maakt. Een zachte glimlach ontstaat op haar gezicht bij het zien van de baby die met kalme doch verwonderde blik in haar ogen kijkt. De piep in haar oren, welke ontstaan is door luid gekrijs, zwakt langzaam af en maakt plaats voor het geluid van een langzame, regelmatige en vooral rustgevende ademhaling van de kleine man.
Het vertrouwen is voelbaar. Zij is het die hem elke keer weer komt redden en zorgt voor een indrukwekkende stroom aan vloeibare voeding. Hij is het die met zijn dankbare blik zich nadien in haar armen in slaap laat wiegen.
Mooi, teder en liefdevol. Hartje voor jou en Daniel!
p.s. ‘Petogen’ was grappig, maar Daniel mooier ☺ ☺ ☺
Nou, en het maakt mij en wie niet voldaan. Alles is liefde.
Wat mooi. Dit lees ik terwijl She van Elvis Costello klinkt. He dus.
Mooi en teder, Valerie.
<3
Dank allen voor de lieve reacties. Daniel ligt ook nu weer voldaan uit te rusten. Dat geeft een (zelf) zeer slaperige moeder troost (en tijd om wat 120 woorden stukjes te lezen) 🙂