Schrijf mee!
« »

Mensen, Natuur

Verloren

14 maart 2016 | 120w | nyceway_1 | 9 |

Later wist ze niet meer waar ze het verloren had. Was het de plek waar ze was blijven staan? In de meander waar het uitzicht over het water haar adem even met zich meenam. De ijzige lucht plakte haar neushaartjes samen. Met gekromde wollen handen waaierde ze nieuwe warme ademwolken in haar gezicht. Tussen haar gespreide vingers zag ze zonnestralen druppels water verlichtten. Een verlate vogel nam op weg naar de warmte een eendagsvlinder onder haar vleugels mee. ‘Wacht op mij’, luidde haar onuitgesproken wens.

Op eigen kracht weer vooruitgegaan. Rennend over het jaagpad, geen tijd meer verloren, heeft ze niet verder gekeken dan één pas vooruit. Passie bracht haar lichaam nieuwe warmte. Ergens onderweg liet ze het verleden vallen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nyceway_1 of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

15 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »