Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Natuur

Stromende lava

3 april 2016 | 120w | Levja | 7 |

Stil, zo stil nadien. Dat de vulkaan zou uitbarsten was niet verwonderlijk, was allengs voorzien. Wanneer, ja, dat bleef verbeiden.
Hij hoopte, zij ontknoopte. Over de ravage had geen van beiden nagedacht. Zeker niet toen de lava stroomde, zij lieten dat komen. De warmte werd als koesterend ervaren; niet als verwoestend. Zij voelden een gloeiende en groeiende band. De hitte omhelsde hen, onwetend van het feit dat het hen zou nekken. Het zweet stroomde in druppels, toen in stralen. Zij straalden. Nee, van loslaten wilden zij niet weten. Hun keelklanken klonken van alle kanten.
Tot het hem te heet onder de voeten werd. Hij vluchtte, weliswaar in de verkeerde richting en werd verpulverd. Erna ervoer zij nimmermeer diezelfde weldadige warmte.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

26 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »