Stil, zo stil nadien. Dat de vulkaan zou uitbarsten was niet verwonderlijk, was allengs voorzien. Wanneer, ja, dat bleef verbeiden.
Hij hoopte, zij ontknoopte. Over de ravage had geen van beiden nagedacht. Zeker niet toen de lava stroomde, zij lieten dat komen. De warmte werd als koesterend ervaren; niet als verwoestend. Zij voelden een gloeiende en groeiende band. De hitte omhelsde hen, onwetend van het feit dat het hen zou nekken. Het zweet stroomde in druppels, toen in stralen. Zij straalden. Nee, van loslaten wilden zij niet weten. Hun keelklanken klonken van alle kanten.
Tot het hem te heet onder de voeten werd. Hij vluchtte, weliswaar in de verkeerde richting en werd verpulverd. Erna ervoer zij nimmermeer diezelfde weldadige warmte.
« Ontsnapte gevangenen (Blauwtjes 9)
Tandemtochtje »
« Ontsnapte gevangenen (Blauwtjes 9) Tandemtochtje »
Fictie, Liefde, Natuur
Stromende lava
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
26 reacties
Reageren
« Ontsnapte gevangenen (Blauwtjes 9) Tandemtochtje »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Als Levina Jacobina (Levja) over stromende lava gaat schrijven, kan het niet anders of dat is één metafoor voor… Juist <3
Jouw woorden @Ewald
Dat waren inderdaad mijn woorden. Het stukje eindigt in mineur. Hopelijk voel je je niet triest. Er staat wel ‘fictie’ boven; dat stemt mij optimistisch.
@Ewald. Ben in opperst zonnige stemming. Was het niet een verrukkelijke lentedag?
Het was een heerlijk lente-weekend, Levja. Dat er nog vele mogen volgen!
Sluit ik me helemaal bij aan @Ewald. Vooral zoals vandaag met die heerlijke zon.
@Levja. Wat een heerlijke zin, als een stroom lava: ‘Hun keelklanken klonken van alle kanten.’ Mijn hart stroom over! Dus een hart voor jou!
‘Over de ravage hadden geen van beiden nagedacht’. Hadden moet zijn had; accent ligt op geen.
Dank je @Han. Ik heb zitten twijfelen en dacht toen … Han corrigeert wel. Erg hè? 😉
@Levja. Niet erg! Ik vind het een eer dat je vertrouwen in me hebt. Wat taal betreft dan, haha.
Ik vind het leuk om taalkwesties te ‘zien’. Soms wordt dat als betweterig gezien wat absoluut niet de bedoeling is. En ik leer iedere dag.
Blijf het alsjeblieft doen @Han. Zeker bij mij, ha ha.
Zonder dollen, ik leer graag bij en ik zeg het eerlijk, soms ben ik gewoon wat lui. Om het op te zoeken en soms zelfs om te denken. Weer een minpuntje 😉
Mooie metafoor, Levja! En een warm hartje van mij.
Inderdaad een prachtige lentedag, leek wel zomer! Toch stemde het mij droevig, vanwege herinneringen aan mooie tijden die mij helaas besprongen.
@levja, Ik blijf het bij je doen hoor! Ik denk ook graag met je mee!
Hartstikke (mag vast niet dit woord … ;-)) bedankt @Han
@Marlies. Ja, dat kan je soms ineens bespringen, hè. Mag ik je een knuffel geven?
@Levja. Hartstikke is hartstikke goed! Alleen… Marlies krijgt wel een knuffel… snik.
@Han: kleintje dan. Rijmt nog ook!
@Levja. Ik word weer vrolijk!
@Levja, ik wil niet bedelen, maar rijmt er ook iets op Ewald?
@Han. Goed zo.
@Ewald. Ik ga verzinnen. Wordt vervolgd. Overigens een prachtige naam.
@Levja, mij door mijn ouders gegeven. Het klinkt Duits, maar oorspronkelijk oud-Iers.
@Levja en @Han, dank voor de knuffel. Dat is heel fijn!
@Levja: de opwarming van het klimaat uitgelegd in eenvoudige bewoordingen.
@Ewald: gaat om de rijm, hè …
Dat je maar niet door mijn klapzoen wordt neergeknald, Ewald.
@Nele: Raak!!!!!
Levja, je bent een genie! ♥