Zanna zit met de kinderen op het enige droge plekje in huis. Haar man, Zegge, en zijn broer zijn eropuit om eten te vinden.
‘Hallo!’ Een vreemde man kijkt haar door het raam aan. ‘Mogen we alsjeblieft schuilen?’
Ze zijn met zijn tweeën.
‘Natuurlijk.’
In de deur ontkleden ze zich en wringen hun doorweekte wada’s uit. Ze nemen op de grond plaats. Hun natte vacht plakt aan hun lichaam.
Zanna ziet de band om hun enkel.
‘We waren gevangen genomen door reuzen. Deze band deden ze ons om.’
‘Gevangen!’ roept ze uit. En Zegge beweert dat we hier veilig zijn!
‘Een andere reus hielp ons ontsnappen.’
Ze zucht diep en hangt hun wada’s uit. Reuzen. Kunnen ze die wel vertrouwen?


Dag Marlies. Misschien zit ik er naast, maar ik begin te vermoeden dat Zanna en Zegge blauwtjes zijn, beschreven vanuit een ander perspectief.
Als voormalig NME-medewerker associeer ik Zegge met de ‘Zegge,’ een plant. De blauwe Zegge is een specifieke soort, maar dat hoef ik jou als bioloog niet te vertellen.
@Ewald, het meeste klopt wel, maar Zegge heeft niets met de zegge, blauwe of niet, te maken. Die naam is toeval.
@Marlies, de naam ‘Zegge’ vind ik wel bijzonder mooi.
Mocht ik alsnog met een dochter/zoon gezegend worden, dan zal ik mijn vrouw/vriendin voorstellen haar/hem ‘Zegge’ te noemen. En dan krijg jij vanzelfsprekend een geboortekaartje.
Zeege is -naaast weegbree, brandnetel en fluitekruid – onkruid in de berm.
Jammer voor het kind!
@Chris, binnen de biologie wordt de term ‘onkruid’ als onjuist gezien, als vloeken in de kerk. Men spreekt uitsluitend van gewenste en niet-gewenste planten.
Voorbeeld: in een gecultiveerde tuin (een instant tuincentrumtuin) is de brandnetel een ongewenste plant. In een vlindertuin is de brandnetel daarentegen onontbeerlijk; immers het hoofdvoedsel van de rups en daarmee dus een zeer gewenste plant.
De zegge, behorende tot de cypergrasfamilie, is een kruidachtige plant die in heemtuinen en natuurtuinen vaak als siergras wordt gebruikt. In Nederland komen meer dan 60 verschillende zegge-soorten voor. De blauwe zegge vind ik persoonlijk één van de meest fraaie.
In pricipe kan iedere plant een ‘onkruid’ zijn. In een natuurtuin is de boerenkrokus welkom, de tuincentrum-variant zal als ongewenst worden verwijderd.
Je haalt me de woorden uit de mond, Ewald! Er bestaat geen ‘onkruid’. Net zo min als er ‘schadelijke’ insecten bestaan. Wat voor de een schadelijk is is voor de ander juist nuttig. Ik heb daar een keer een artikeltje over geschreven: http://plazilla.com/page/42950.....-eigenlijk
Zeer duidelijk geschreven, Marlies. Het is dan ook jouw vakgebied. Zelf heb ik vijf jaar gewerkt voor de stichting Natuur en Milieu Educatie Zaanstreek. De diverse regeringen Balkenende schroefden jaarlijks de subsidies voor dit soort instellingen terug, waarmee tal van medewerkers op straat kwamen te staan.
Aha, ik wilde juist vragen wat NME betekent. Nu weet ik het.
Het is triest hoe de diverse regeringen met milieu (educatie) omgingen en omgaan! Triest en schandelijk.
De NME Zaanstreek beheert een kinderboerderij, een natuurmuseum, een biologisch lescentrum en een fraaie heemtuin, gratis toegangelijk.
Voor scholieren van 4 t/m 18 jaar worden educatieve programma’s ontwikkeld en verzorgd.
Van zulke verhaaltjes kan ik zo genieten.
Ook van de reacties overigens. Lekker zo op de zondagmorgen met het extra ontbijtje. Bedankt ervoor.
@Levja, fijn dat ik je kon laten genieten.
@Ewald, ik heb het gegoogled. Ziet er mooi uit. Ik moet daar maar eens een kijkje nemen.
Een hele mooie aflevering weer, Marlies.
(En, een symbolische verwijzing naar de actualiteit?)
<3
Marlies, de heemtuin is werkelijk schitterend en zeker het bezoeken waard. ’s Zondags is het vaak erg druk, maar door de week kun je er ongestoord genieten.
Tussen half juni en half juli zijn er speurtochten voor basisschoolkinderen, dan is het wel druk natuurlijk.
Zaterdag en feestdagen is de tuin gesloten.
@Ewald, gelukkig ben ik niet op het weekend aangewezen!
@Nel, dank je wel! En nee, geen bewuste symbolische verwijzing.