Ik ging ervoor zitten. Op een stoel, aan een tafel, met een blaadje en een pen. Terwijl mijn vingers het onbeschreven blad streelden bedacht ik dat ik mezelf al had verstoten. Ik had al met de sekte gebroken toen ik voor salami koos in plaats van kaas. Het was heel spontaan en natuurlijk gegaan en ik had er geen pijn bij gevoeld.
Ik schreef ze op, al mijn wensen van dat ogenblik. Tot mijn grote verbazing had ik er wel honderdvierentwintig. *Yow, yow, that lovely flow, coughing cookies in a row.* Ik pikte er de twintig belangrijkste uit, ik trok mijn jas aan en vertrok. Op zondag vierentwintig februari 2017 zou ik voor het eerst kennismaken met een echte tandenfee.
Een datum om te onthouden.
Een geweldige serie, Nele. Creatief en spannend.
Dankjewel Levja en Nel. 🙂
we blijven het volgen!