Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Cultuur, Sport

Snuifrit

17 juli 2016 | 120w | mien | 0 |

De eenzame fietser fietst door het platteland, mijn Vlaanderen land, linea recta Limburg binnen, via Walloniƫ. Verdwaald zou men denken, maar niets is minder waar. Aangemoedigd door vlaai van pudding en koeien koerst hij zonder aarzelen richting snuiftent. Iedere zaterdag opnieuw. hij weet zijn weg blindelings. Een kleine toko net voorbij Heerlen, daar moet hij zijn.

‘Wat zal het zijn vandaag Otto. Weer hetzelfde.’
‘Nou doe maar een keer niet de aanbieding ik ga voor iets straffers.’
‘Afghaan of Maroc?’
‘Doe maar beiden.’
‘Hoeveel gram?’
‘Zoveel, dat ik er net niet van aan de dunne raak.”
‘OkĆ© dan, drie gram per stuk, it will be.’

Otto pakt zijn vertrouwde blikje Solutie en plaatst de twee kleine zakjes er tevreden in.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van mien of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »