‘Wat is er, kind? Je kijkt zo treurig,’ zegt oma.
Sanne haalt haar schouders op. ‘Ik heb helemaal geen zin om vanavond naar huis te gaan.’
‘Maar je moet morgen toch weer naar school?’
‘Helaas wel.’ Sanne zucht diep. ‘Oma?’
‘Ja?’
‘U houdt de blauwtjes wel in de gaten hè? Alstublieft?’
‘Maar natuurlijk, lieverd. En volgend weekend ben je alweer hier, nietwaar?’
‘Dat wel, maar dat duurt nog een hele week!’
‘Ach, die is om voor je het weet.’
‘Voor u wel, maar niet voor mij.’
‘Hoezo?’
‘U zegt toch altijd: hoe ouder je wordt, des te sneller gaat de tijd? Nou, ik ben heel jong en voor mij gaat de tijd dus heel traag.’
Oma schiet in de lach.


@Marlies. Ja, wat is tijd. Soms te veel en meestal te weinig.
En volgend weekend ben alweer hier. En volgend weekend ben JE alweer hier, moet het denk ik zijn.
Inderdaad, ‘je’ vergeten – of te snel getypt!
Komt vast door de warmte, Marlies.
Zou kunnen. Misschien ook niet.
Ja, het schoolleven vangt weer aan. En gelijk ook een hittegolf. Hopelijk kunnen de blauwtjes goed tegen de warmte.
Daar zeg je wat, Levja. Dat hoop ik ook!
Tijd gaat sneller naarmate je ouder wordt.
Geen speld tussen te krijgen ?. Heerlijk, die kinderlogica. Een lief verhaaltje.
Je titel vind ik mooi!!
Tijdloos! ? ⏳ ? ⌛️
@Alice en @Mien, dank je wel!
leuke conversatie, ook levensecht
Dank je, José!