Iedereen zei altijd: ‘doe maar gewoon, ga op tijd bloeien,’ maar die jongen!
‘Maak het nou,’ zei ik, ‘jullie soort vindt ons onkruid. Wegspuiten doen jullie!’
Maar de jongen bleef aanhouden. Het maakte me onzeker. Ik ging overal aan twijfelen. Eénjarig? Bloeitijd juni tot oktober? Maximaal één meter?
Elke dag was die jongen er weer en op gegeven moment dacht ik: waarom niet?
Ik groeide en groeide en de jongen was uitzinnig van enthousiasme. En ik ging verder, verbreedde mijn horizon, ging boeken schrijven. Daarna: een eigen bedrijf. De jongen stak de grond om me heen uit, zette me in een grote pot en reed me rond.
Wat nu nog? De politiek?
Er gaat niets boven een plant met verstand!
« Knoppen indrukken
De Top 40 »
« Knoppen indrukken De Top 40 »
Fictie, Natuur
Perzikkruid
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gijs Smit of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Knoppen indrukken De Top 40 »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Zo zie je maar hoe enthousiasme iemand kan aansporen, zelfs als het een plant betreft. Leuke, Gijs! <3
Van geluk kun je inderdaad groeien. Mooi @Gijs.
En laten we het verstand van een plant nooit onderschatten. Dus mijn advies: nooit de politiek ingaan. Dat is vertrappen of worden vertrapt!