Schrijf mee!
« »

Maatschappij, Mensen

Schutspatroon

21 mei 2016 | 120w | Hadeke | 7 |

Voorzichtig opent hij de kamer. Bijna teder schuift de man mij naar binnen, ik ruik mijn voorgangers. Ik voel het eelt op zijn vingers, de zweem van zweet. Een mengsel van angst en spanning.
Met één handbeweging sluit hij de ruimte, waarmee hij ook de kamers naast me sluit. Het is stil nu.
Bewegingsloos blijf ik liggen. Klaar voor eenmalig gebruik. Tot de dood er op volgt. Mijn bestemming ligt in zijn handen. Zijn vinger voert de spanning op. Ik volg zijn loop.
Dan slaat de hamer neer en doorboort de achterwand. In een explosie word ik losgerukt uit de mantel, ik gier door de lucht en doorboor de kleding, het zachte vel, het weefsel, botten.
Zo tref ik doel.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »