De fabriek waar mijn vader jarenlang chef was, verdween naar andere steden. En hij wilde niet meeverhuizen.
Op zoek naar ander werk, kwam hij bij een sociale werkplaats terecht. De techniek was veel minder hoogwaardig, maar hij leerde er van alles over allerlei soorten mensen. Mensen die het niet redden in de gewone werkende wereld. Hij ontdekte hoe interessant het was om contact met hen te krijgen, hoe hen te stimuleren.
Hij kon zich niet vinden in de bedrijfsmatige aanpak van de nieuwe directeur. Collega’s waren het met mijn vader eens, maar waren in de vergadering zelf niet meer dan jaknikkers.
Mijn vader vocht, verloor en vertrok. De nieuwe zakelijkheid overwon. Maar hij heeft nooit spijt gehad van zijn aanpak.

In deze wereld trekken mensen als jouw vader altijd aan het kortste eind, maar zij kunnen zichzelf voor de spiegel wel recht in de ogen aankijken <3
@Ewald: klopt, en wij zijn hele lange leven trots op hem gebleven!
Heel herkenbaar, Lisette. Zo gaat dat in veel bedrijven. De medewerkers moeten naar de bazen luisteren omdat die denken het beter te weten, terwijl het vaak andersom is. En zo gaat er weer een hoop motivatie verloren.
Een vader om trots op te zijn, Lisette. <3
Een authentiek en warm verhaal, Lisette.
Je hebt een fijne schrijfstijl.
<3
Triest is dat, Lisette. Mooi neergezet!
Allen dank voor de herkenning, fijn dat het aanspreekt.
Lisette, slechts een enkeling durft zich zo op te stellen. Wees trots op je vader. Een hartje voor hem en jou!
@Han, dank. Mijn vader leeft helaas niet meer, maar hij zit natuurlijk wel voor altijd in mijn hart. En trots ben ik zeker op hem.
@Lisette. Mijn vader helaas ook allang niet meer. Maar er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk.
Voor mij heeft jouw vader gewonnen Lisette!
Zuster Lisette,
Bij ons in het bedrijf werkt de baas zelf op de werkvloer. Hier merk ik dat nieuwe afspraken door collegé niet worden nageleefd waardoor er mogelijk een mooi idee kapot gemaakt wordt.
Ik denk niet in werkgever/werknemer, maar in schakeltje/schakeltje.
Heel herkenbaar!
Een van de treurige gevolgen van de verzakelijking.
Met groet plus hartje,
Chris