Schrijf mee!
« »

Familie, Natuur

Ontkiemd

18 april 2016 | 120w | miranda vriend | 6 |

Samen in een lichthouten kratje waren ze meegenomen.
Daarna was ineens een licht over hen gevallen, en werden ze een voor een uit het kratje gehaald.
Oeh … wat is het koud zeg en donker hier waar ze nu liggen. Het is ook best wel vochtig maar ze voelen dat het warmer wordt.
En hoe warmer het wordt hier hoe meer ze het voelen, dat gevoel van, ik moet eruit, naar dat warme gevoel toe.
En ze duwen omhoog en hoger.
En plots, ja ze merken het zelf het gevoel van donker is voorbij! En aan de andere kant van het gras, roep een meisje:
“kijk mam wat ik nou zie een topje van een bol, het lijkt wel een tulp.”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van miranda vriend of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »