‘In de vroege jeugd is reeds de kiem gelegd voor het verschrikkelijke drama dat zich nu voltrokken heeft.’
Marja zakt weer weg in een bodemloze nachtmerrie. De krant glijdt van het bed naar de vloer.
Er was iets met haar kind. Al vlak na zijn geboorte, maar niemand geloofde haar. Ze was een slechte moeder. Hoe kon ze bang zijn voor haar eigen kind? Zijn lichaam werd bewoond door een engel en een duivel. De duivel verscheen alleen aan haar. Misschien had ze het wel verdiend.
En nu, nu de duivel dan toch naar buiten was getreden, was het haar schuld. Wat had ze fout gedaan? Ze hield van hem, het was haar zoon. Die haar nu langzaam dood maakte.


Onheilspellend, nyceway. Krijg hier al de rillingen van, kijk daarom ook nooit naar horror 😉
Dank je wel, Matthijs. Het is psychologisch bedoeld en niet horrorachtig. Ik werd geïnspireerd door de film We need to talk about Kevin, een van de beste films die ik ooit gezien heb.
Beklemmend mooi @Nyceway
In dat geval zou ik een eventuele verfilming van dit stukje met veel plezier bekijken.
Heftig verhaal over schuldgevoel Niceway!
Kort verhaal met meerdere, attractieve invalshoeken. Raakt mijns inziens het bewuste en het onbewuste… Wat is de waarde van het persoonlijke vonnis dat Marja hier velt? Knap neergezet!
Groet & hartje, Rolf van der Leest
Niceway, het deed mij ook direct aan een film denken, maar van langer geleden. Weet de titel niet meer. Mooi geschreven.
De uitersten belanden altijd in een gesticht, wist mijn tante uit Egmond Binnen te vertellen. Of levensgevaaarlijk lief, of levensgevaarlijk idioot; ze eindigen tussen vier muren. De rest is slim genoeg om buiten de muren te blijven, meer niet.
Het is dus oppassen geblazen!
Gr. + hartje,
Chris
@C.P.V. : het wordt pas echt gevaarlijk als de uitersten zo slim zijn om buiten de muren te blijven.
@Niceway: je zal maar de brave moeder van een zelfmoordterrorist zijn. Of van een seriemoordenaar.
Dank je wel Chris, filosofische tante heb je.
Dank je wel NeleDeDeyne. Ja en alsof dat nog niet erg genoeg is er dan ook nog de schuld van krijgen ondanks al je leed. Slechte zoon is slechte moeder.
Mooi stukje over moederliefde, hoe ingewikkeld het soms ook kan zijn…
Dank je wel, Alice.
Beklemmend stukje. Ik moest meteen denken aan de film ” We need to talk about Kevin” Steengoede film,
<3
Dank je wel, Nel. Ja dat klopt. Het is een van de beste films die ik ken.