Schrijf mee!
« »

Communicatie

Nooit meer

7 april 2016 | 120w | Katie | 10 |

Hij voelt alleen pijn. Brandende pijn in zijn kuiten. Zijn sokken zijn nat door het bloed van kapotte blaren. Bij elke stap voelt hij de kop in de kom van zijn heup schuren. Zijn armen tintelen van het heen en weer zwaaien. Hij moet nodig plassen, maar is bang dat hij het maisveld niet meer uit komt als hij stil gaat staan.
Voor, achter en naast hem lopen hordes mensen. Aan de kant van de weg juichen wildvreemden hem toe alsof hij de koning is. Het gaat allemaal langs hem heen. Met zijn blik op oneindig loopt hij als een zombie mee in het Vierdaagse legioen. Dit is de allerlaatste keer. De honderdste laat hij aan zich voorbijgaan. Nooit meer!

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Katie of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

18 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »