We visten en zwommen bij het sluisje en alle zomers waren vroeger mooi.
Over Japie spraken we niet meer. Te lang geleden. Maar het hem fataal geworden, rotsachtige stukje bleef zonder het af te spreken onbezet.
Iedere wolk is uniek, komt nooit meer terug. Lijkt op een schaap, een leeuw of een ander dier. Soms meende ik Japie te herkennen…
Sterren die je ’s nachts ziet bestaan vaak niet meer. Als ik, de aarde en zelfs het heelal niet bestonden, wat zou er dan wel zijn? Niets? Of als de aarde terugdraaide, zou Japie hier dan weer zitten? Zouden die sterren dan weer bestaan? Ik keek weer naar een andere wolk…
Als er helemaal niets was… Het maakte me gek.
« Tim
Een schok (2) »
« Tim Een schok (2) »
Column, Fictie, Maatschappij, Mensen, Natuur
Niets (1)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Tim Een schok (2) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Prachtig en ontroerend stukje, Han
Zelfs niets is altijd iets …
Wauw. <3 en gedeeld!
Ingrid, mijn dank is groot!
@Nel. Dank je wel! @Levja. Als je er lang over nadenkt word je er maal van!
@Levja. ‘Maal’ moet natuurlijk zijn : mal
Mooie gedenking van Japie die er niet meer is
Prachtig, Han!
@Marlies. Dank je voor je aardige reactie, ook voor deel 2.