Terwijl ze de was streek, ging de telefoon. De strijkbout liet ze op haar spijkerbroek staan. Vergat deze totaal. Het telefoongesprek was een enorme afleiding.
Ineens rook ze wat. Ze haastte zich naar het kamertje waar de strijkplank stond opgesteld. “Oh nee!” riep ze. “Wat is er?” klonk het aan de andere kant van de lijn. “Ik moet nú ophangen!”
De strijkbout was inmiddels helemaal door de broek heen geschroeid en er was een enorme rookontwikkeling. Snel trok ze de stekker uit.
Proestend en happend naar adem greep ze naar de brandblusser in de meterkast en snelde terug naar de plek des onheils. Het was echter niet nodig, er waren nog net geen vlammen. Dat liep met een sisser af.
Leuk, Ingrid!
Ik kan het me helemaal voorstellen. Gelukkig liep het goed af.
Oeps! Gelukkig liep het goed af.
Vraagje: waarom begin je iedere zin op een nieuwe regel?
Oh, ja hoe herkenbaar is dit!!!
@Ingrid. Leuk! >3
Snel trok ze de stekker uit… Ik denk: snel trok ze de stekker eruit.
@Levja ik hoop niet voor velen 😉
@Han ik twijfel daarover. Want dan vraagt men wellicht: “Waar uit”?
@Marlies: geen speciale reden voor 🙂 Ik heb het aangepast. Twijfel nog of ik de allerlaatste zin alsnog helemaal los plaats.
Ligt net iets te voorspelbaar.
Wel aardig.
Chris
Hoi Chris daar heb je gelijk in. Leerpuntje voor mij.
uit het leven gegrepen!