De nacht is donker, koud en kil. Enkel de lantaarnpalen geven nog licht.
Nagenoeg iedereen slaapt.
Henk niet, hij komt net terug van zijn werk.
Terwijl hij zijn huissleutel in het slot van de voordeur wil steken, tikt iemand op zijn schouder.
Hij draait zijn hoofd om en… ontwaakt in het ziekenhuis!
Hij heeft geen idee hoe hij daar terecht is gekomen.
Zijn vrouw Iris zit naast hem.
“Wat is er gebeurd?”
Iris vertelt hem dat hij door iemand met een fles op zijn hoofd geslagen is.
“Ik vroeg me af waar je bleef, trof jou bewusteloos op de stoep aan en belde zonder aarzelen 112.”
“U heeft geluk, we hebben het goed kunnen hechten.” stelt een verpleger hem gerust.
Goed stukje @Ingrid
Dank je wel Levja!
Ingrid, een paar puntjes van kritiek. Je gebruikt de basistijden door elkaar heen.
Je begint het verhaal in de onvoltooid tegenwoordige tijd (…is donker, …iedereen slaapt).
Opeens verander je naar de onvoltooid verleden tijd (…geslagen werd). ‘…geslagen is’ zou hier logischer zijn.
Daarna gebruik je in één zin zowel de voltooid verleden tijd (…had afgevraagd) als de voltooid tegenwoordige tijd (…heeft gebeld).
Tot slot eindig je het verhaal in de onvoltooid verleden tijd (…stelde hem gerust). Waarom niet ‘stelt’?
Laatste opmerking: ‘Zijn vrouw verteld’ moet zijn ‘…vertelt’.
Hopelijk heb ik je maandagochtend niet bedorven.
Nee hoor Ewald, je hebt helemaal gelijk. Ik heb hier nog veel in te leren. Het verbaasd mij dat ik hier op de lagere school ontzettend goed in was (ontleden enzovoorts) en nu, zo’n 35 jaar later bak ik er niets meer van.
Heb het verbeterd. Wat vindt jij er nu van?
Ingrid, het wordt beter maar waarom niet het hele verhaal in de O.T.T.?
Dus: is donker, iedereen slaapt, komt terug, wil steken (zeker geen wou! dan zou het ‘wilde’ moeten zijn), …draait zijn hoofd en… ontwaakt in het ziekenhuis (één zin).
heeft geen idee, zit naast hem, vertelt hem.
De volgende zin wél in de O.V.T: Ze had zich afgevraagd waar hij bleef, hem bewusteloos op de stoep gevonden en meteen 112 gebeld (verlies je wel één woord, maar dat is zo opgelost).
En dan eindigen met: …stelt een verpleger hem gerust.
Zo krijgt je verhaal meer kracht en vooral ook logica.
Ja meester… 😉 Weer wat aanpassingen gedaan.
Geen ‘gemeester’ hoor, Ingrid.
Sterk geworden, ook je aanpassing van de voorlaatste zin.
Twee piepklein puntjes nog: in de eerste zin ‘gaven’ (geven) en … van de voordeur wilt steken’ moet ‘wil’ zijn, dus zonder t op het einde. In je eerste versie had je dat wel goed. Slordigheidsfoutje dus.
Hartje voor je harde werken!
Leuk dit proces te zien zo 🙂
(Wel jammer dat we de oude versies niet met elkaar kunnen vergelijken)
@Frank: nu wel. En dank je 🙂
@Ewald: Ook dat aangepassen. Ik dacht: “Hij wilT” maar vertrouw jou meteen op je woord. En dank voor alsnog een hartje, dat waardeer ik zeer, evenals alle hulp.
Ingrid, geen dank en jij dank voor je vertrouwen in mij. Toch blijft het verstandig altijd zelf te checken; niemand is immers alwetend.
Leuk dat alle versies nu zichtbaar zijn.
in dit geval:
http://www.mijnwoordenboek.nl/werkwoord/willen
Bedankt Ewald voor al jouw moeite, ook nu weer door mij die link te geven.
@Ingrid. Leuk geschreven! <3
Geboeid alle reacties gelezen. Een 120 college tour in optima forma.
Mijn hartje had je al. Bij het eerste lezen, merkte ik wat dingen op. Maar nog niet echt wakker en haast. Dit <3 gaat uit naar @Ewald.
Grappig, Levja, om onder andermans stukje een hartje te krijgen.
@Ewald: als ik niet Xantippe ben, kan ik (soms) een en al hart zijn 😉
Levja, vorige week meende ik toch even dat je een reïncarnatie van haar was.
Wie zal het zeggen @Ewald
Ach die arme man. Heb je hard gewerkt, ben je bijna thuis en dan krijg je dit.
Dank je wel Han!
Ja zielig he Nyceway!
Levja, ja de eer komt Ewald toe.
@Ingrid, [Henk niet, hij komt net terug van zijn werk.
Net als hij zijn huissleutel in het slot van de voordeur wil steken]. Twee keer het woord net achter elkaar vind ik niet fraai. En [van de voordeur] overbodig. In welk slot moet hij zijn huissleutel anders steken? Ik vind je tekst te voorspellend; weinig ruimte voor de lezer het zelf in te vullen.
@Mili, net en net heb je gelijk in. Veranderd.
Sleutel kan ook van de achterdeur of poort zijn, dus dat negeer ik verder. Moet een tekst onvoorspelbaar zijn? 😉
@Ingrid, @Mili,
Wat het deurslot betreft sta ik vierkant achter Ingrid. In geval van een hoekhuis kan het ook nog een zijdeur zijn. Ouderwetse garages werken niet op afstandsbediening (sleutel dus) en mocht de echtgenote van Henk winkel aan huis drijven, kan het zomaar zijn dat het woongedeelte via de winkel moet worden betreden en Henk dus de winkeldeur moet openen. Dankzij Ingrid weten we beter.
Of een tekst voorspelbaar of onvoorspelbaar is, blijft uiteindelijk de keus van de schrijver.
@Mili, je bent taalkundig sterk onderlegd, maar je kunt niet anderen jouw normen opleggen. Je bent daar vaak wel toe geneigd is mijn ervaring.
@Ingrid, mijn voorkeur gaat nogmaals uit naar een tekst die de lezer betrekt en die hij niet hoeft ‘aan te nemen’.
@Ewald, m.i. doe je aan projectie. Ik hanteer geen normen noch leg ik ze op. Mijn intentie is inhoudelijk te reageren. Het ‘driemanschap’ waar jij driftig deel van uitmaakt, is de ‘gidsende norm’ binnen 120w. (De een gematigder dan de ander). Conformeert de ander hier niet aan, volgt uitsluiting door de incrowd. Hoogst irritant is ook de oneindige uitwisseling van het driemanschap die hoegenaamd overal is aan te treffen. Fijn dat je nog geen obscuur steegje hebt aangedragen waar de huissleutel op zou passen.
Beste Mili (m/v?),
Ik ben Ewald Hagedorn (m), 8 januari 1960, Amsterdam. Nog altijd woonachtig aldaar.
Wie ben jij?
@Ewald, dit doet me goed, hartelijk dank. Van een Driemanschap weet ik niets af.
@Mimi, ik kan onmogelijk aan de wensen van alle lezers voldoen. Een verhaal bevalt je, of niet. Prima.
@Ingrid, met het ‘driemanschap’ wordt waarschijnlijk Han Maas, Levja en Ewald Hagedorn bedoeld.
@Mili, eens in de zoveel weken dender je hier voorbij om, zonder tegenspraak te dulden, zoveel mogelijk mensen af te branden. Kritiek op jouw persoon pareer je steevast met venijnigheid.
Dat het ‘driemanschap’ mensen uitsluit is een belachelijke insinuatie. Kun je één voorbeeld geven?
Je bent een rancuneus, geborneerd wezen. Ik denk dat je in feite diep ongelukkig bent en een laag zelfbeeld hebt. Ik wens je toe dat ook in jouw leven de zon weer zal gaan schijnen.
Vriendelijke groet,
Ewald Hagedorn
p.s. Vermoedelijk beschouw je mij als de minst gematigde van het ‘driemanschap’.
Klopt. Ik trek regelmatig mijn mond open. Bij voorkeur in 120 woorden.
Ewald, ik ervaar jullie drie niet als een soort van eenheid maar wel als prettige mensen die kritiek op een fatsoenlijke, respectvolle wijze geven. Waarvoor dank. Ik leer ervan.
Dank je, Ingrid. Gelukkig gaat het merendeel van de 120w-schrijvers vriendelijk en respectvol met elkaar om. We schrijven allemaal voor ons plezier tenslotte; een passie die wij delen.
Voel mij vooral vrouw en vorm niet hier of waar dan ook een driemanschap.
Vertwijfeld vraag ik me af hoe je overal kunt zijn en uitsluiten.
Verder denk ik: “Het sop is de kool niet waard.” Bewust een cliché.
Een bijzonder stukje. Het kent hier nog niet zijn gelijke. Een uitdaging wellicht.
hartje voor het verhaal
de ruzie eronder is minder smaakvol
Mijn idee mi
Dat dit maar weekwinnaar wordt… Maakt het verschil tussen dag en NACHT!
Mi, je hebt natuurlijk gelijk maar ruzie is een te groot woord. Eerder een kwestie van (te) hoog opgelopen irritaties. Soms gebeurt dat.
Een stuk gaan wandelen of fietsen en diep ademhalen was achteraf gezien misschien verstandiger geweest. Doorgaans is de sfeer op 120w gelukkig gemoedelijk.
@Ingrid: <3 Spannend.
Ik heb nog een comment, spreekt vanzelf dat je zelf kiest wat je ermee doet of juist niet. In de tweede zin lijken 'enkel' en 'nog' mij dubbelop, ik zou gaan voor het één of voor het ander.
@E. Hagedorn, je infame bericht van 12:34 uur staat in schril contrast met dat van 12:47. Ik heb Frank over de kwestie geïnformeerd en wacht op zijn antwoord.
@Ingrid, plaatsvervangende excuses dat deze berichtgeving onder jouw inzending plaatsvindt.
Beste Mili, mocht je ooit in Amsterdam zijn, laat mij je dan op een glas wijn trakteren. Niets werkt zo verbroederend als samen het glas heffen.
Mien en Mi: bedankt
Levja: winnaar verwacht ik hier nooit te worden, heb nog enorm veel te leren (vind ik niet erg). Wel leuke woordspeling!
Poeh… nooit gedacht dat dit zoveel teweeg zou brengen… ben geneigd om het te verwijderen.
Mili excuses aanvaard.
Nele ik heb besloten om het zo te laten 🙂
Ingrid, niets verwijderen, hoor! Jij noch je stukje zijn debet aan de conversatie die inderdaad vervelend is geworden, maar onder ieder ander stukje had kunnen plaatsvinden. Oprechte excuses. Ook jou trakteer ik graag op een glas wijn 🙂
Fijn dit te kunnen lezen van jouw hand: hartje! Origineel gevonden, kan zomaar echt gebeuren.
Ewald, dank, ik laat het staan 🙂
Marie, hart(!)elijk dank! 😀
Ingrid, mooi stukje over nare ervaring; het is iets dat zomaar kan gebeuren. Ongeluk zit in een klein hoekje.
Dank je wel José!